Tuesday, July 28, 2009

ನಮಂತಿ ಬುಧಾ ಜನಾ:

ಅಕೃತ್ವಾ ಪರಸಂತಾಪಂ ಅಗತ್ವಾ ಖಲ ನಮ್ರತಾಮ್|

ಅನುತ್ಸೃಜ್ಯಸತಾಂ ವರ್ತ್ಮ| ಯತ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಿತದ್ಬಹು||

ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡದೆ,ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಬಗ್ಗದೆ,ಸಜ್ಜನರು ತುಳಿದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಡದೆ, ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಮಹತ್ವದ್ದೇ ಸರಿ.

ದುರ್ಜನೇನ ಸಮಂ ಸಖ್ಯಂ ವೈರಂ ಚಾಪಿ ನಕಾರಯೇತ್| ಉಷ್ಣೋ ದಹತಿ ಚಾಂಗಾರ: ಶೀತ: ಕೃಷ್ಣಾಯತೇ ಕರಂ||

ದುರ್ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹವನ್ನಾಗಲೀ ವೈರವನ್ನಾಗಲೀ ಮಾಡಕೂಡದು.ಉರಿವ ಕೆಂಡ ಕೈಸುಟ್ಟರೆ, ತಣ್ಣಗಿನ ಇದ್ದಿಲು ಕೈಯನ್ನು ಕಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಯಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ತಸ್ಯ ಕರೋತಿ ಕಿಂ| ಲೋಚನಾಭ್ಯಾಂ ವಿಹೀನಸ್ಯ ದರ್ಪಣಂ ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ||

ಸ್ವಂತ ಬುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಏನೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣೇ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಯಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?

ನಮಂತಿ ಫಲಿತಾ ವೃಕ್ಷಾ:| ನಮಂತಿ ಬುಧಾ ಜನಾ: | ಶುಷ್ಕ ಕಾಷ್ಠಾನಿ ಮೂರ್ಖಾಶ್ಚ| ಭಿದ್ಯಂತೇನ ನಮಂತಿಚ||

ಹಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟ ಮರಗಳು ಬಾಗುತ್ತವೆ.ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಜನರು ವಿನಯದಿಂದ ಬಾಗುತ್ತಾರೆ. ಒಣಕಡ್ಡಿಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಬಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತೆಯೇ ಮೂರ್ಖ ಜನರು ನಾಶವಾದಾರೇ ಹೊರತು ಬಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Saturday, July 18, 2009

ಮೇಲು-ಕೀಳು ಭಾವನೆಯನ್ನು ವೇದವು ಒಪ್ಪದು

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ

ಯಾವಾಗ ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬುದು ಹೋಗುತ್ತದೆ,ಆಗ ಜ್ಞಾನವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ,ಈ ಅಜ್ಞಾನದವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆನಿಸಿದನು. ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜಾತಿ ಗಣನೆಗೆ ಬಾರದು.ಅವನ ಸ್ವಂತ ಯೋಗ್ಯತೆ, ಸಾಧನೆಯ ಮೇಲೆ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಯಾರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನೆಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ನಗಣ್ಯ. ಅವನು ಶ್ರಮ ವಹಿಸಿ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನಾದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಇಂಜಿನಿಯರ್, ಅಥವಾ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಓದಿದ್ದರೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಅಥವಾ ಮತ್ಯಾರೋ.ಅವನು ಯಾರ ಮಗನೆಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಗಣನೆಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಞಾನದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಇವನು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನಾದ್ದರಿಂದ ಇವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ. ಇವನು ಯಾರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೇನು? ಅವನ ಹೆಸರು ಮಕಂದರ್ ಆದರೇನು? ಪೀರ್ಆದರೇನು? ಅವನು ಅವನ ಗುಣಕರ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವ ಗಳಿಸಿದ್ದಾನಾದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.ಅವರ ಅಪ್ಪ ಯಾರೂ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.ಅವನ ಸಾಧನೆ ಏನು, ಅವನು ಸಮಾಜದ ಅಜ್ಞಾನ ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.

ಕ್ಷತ್ರಿಯ

ಸಮಾಜದಲ್ಲಿರುವ ಎರಡನೆಯ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿ ಅನ್ಯಾಯ-ಅಧರ್ಮ.ಯಾರಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಾಯ-ಅಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಸ್ವಭಾವ ವಿದೆಯೋ, ಯಾರು ಈ ಹೋರಾಟಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೋ ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ.ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾದಾಡಿ ರುಂಡವನ್ನು ಚಂಡಾಡುವವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಎಂಬುದು ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಯಾರು? ಕ್ಷತಾತ್ ತ್ರಾಯತೇ ಇತಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯ:, ಆಘಾತಗಳಿಂದ,ಅನ್ಯಾಯಗಳಿಂದ,ತೊಂದರೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ.ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಪಣವಾಗಿಟ್ಟು ಅನ್ಯಾಯ-ಅಧರ್ಮಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಯಾರು ಹೋರಾಡುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಯಾವ ಜಾತಿ[ ಈಗ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ] ಎಂಬುದು ನಗಣ್ಯ. ಯಾರಲ್ಲಿ ಈ ಗುಣಸ್ವಭಾವ ಇದೆಯೋ ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ.

ವೈಶ್ಯ

ಇನ್ನೊಂದು ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಅಭಾವ. ಅಭಾವವೆಂದರೆಭಗವಂತನು ಕೊಟ್ತಿಲ್ಲ ವೆಂದು ಅಭಾವವಿದೆಯೆಂದಲ್ಲ.ಭಗವಂತನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲೋ ಒಂದುಕಡೆ ಹೆಚ್ಚು, ಮತ್ತೊಂದುಕಡೆ ಕಮ್ಮಿ, ಹೀಗೆ ಅಭಾವ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ.ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿರುವ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿ,ಅದನ್ನು ಬೆಳಸಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆಮಾಡಿ ಯಾರು ಇಂತಾ ಅಭಾವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಅವನು ವೈಶ್ಯನೆನಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಪಶುಪಾಲನೆ,ಗೋಪಾಲನೆ, ಕೃಷಿ, ಇವೆಲ್ಲಾ ವೈಷ್ಯನ ಕೆಲಸ.ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಭಾವದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಯಾವನೇಆಗಲೀ ಅವನು ವೈಷ್ಯ ನೆನಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಶೂದ್ರ

ಸಮಾಜದಲ್ಲಿರುವ ನಾಲ್ಕನೇ ಮತ್ತು ಅತಿ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಆಲಸ್ಯ. ಆಲಸ್ಯ, ಸೋಮಾರಿತನ, ನಿಶ್ಕ್ರಿಯತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವವನು ಶೂದ್ರನೆನಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ,ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಡ ಉದ್ಯಮಶೀಲರಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವನ್ನು ಕೊಡುವವನು ಶೂದ್ರ.ಇಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಅವನು ಯಾವ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ[ಈಗಿನ ರೂಢಿಯಂತೆ] ಹುಟ್ಟಿದನೆಂಬುದು ಲೆಕ್ಖಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.

ಹೀಗೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿರುವ ನಾಲ್ಕು ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳಾದ ಅಜ್ಞಾನ,ಅನ್ಯಾಯ, ಅಭಾವ ಮತ್ತು ಆಲಸ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಗುಣಸ್ವಭಾವಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರ ಎಂದು ವಿಭಾಗಿಸಲಾಯ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದಈ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ,ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರ, ಇವರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಯಾರು? ಕೀಳ್ಯಾರು?

ಕಾಲಗತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಅವಿವೇಕಿಗಳು ಈ ವರ್ಣವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಲು ಕೀಳೆಂಬ ಭೇದ ಉಂಟುಮಾಡಿ ರೂಢಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ವೇದವು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.

ವೇದವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಹೇಳಿದೆ....

ಅಜ್ಯೇಷ್ಠಾಸೋ ಅಕನಿಷ್ಠಾಸ: ಏತೇ ಸಂಭ್ರಾತರೋ ವಾವೃಧು: ಸೌಭಗಾಯ| ಯುವಾ ಪಿತಾ ಸ್ವಪಾ ರುದ್ರ ಏಷಾಂ ಸುದುಘಾ ಪೃಶ್ನಿ: ಸುದಿನಾ ಮರುಧ್ಭ್ಯ:||

[ಋಕ್.೫.೬೦.೫]

ಅಜ್ಯೇಷ್ಠಾಸೋ ಅಕನಿಷ್ಠಾಸ:

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ,ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರ, ಈ ಜೀವನಕ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲನೆಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ದೊಡ್ದವರಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಚಿಕ್ಕವರೂ ಅಲ್ಲ.ಯಾರೂ ಮೇಲೂ ಅಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಕೀಳೂ ಅಲ್ಲ.

ಭ್ರಾತರೋ:

ಎಲ್ಲರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸೋದರರು.

ಸೌಭಗಾಯ ಸಂ ವಾವೃಧು:

ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ,ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಡೆಯುವವರಾಗಿ.

ಪುರುಷಸೂಕ್ತದ ಈ ಒಂದು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅದರಂತೆ ನಡೆದದ್ದೇ ಆದರೆ ಸಮಾಜವು ಅಂದೇ ಸ್ವರ್ಗವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ನಾವೆಲ್ಲಾ ಹೇಗೆ ಸಹೋದರರು?

ಯುವಾ ಸ್ವಪಾ ರುದ್ರ: , ಏಷಾಂ ಪಿತಾ:

ಅಜರನೂ, ಆತ್ಮರಕ್ಷಕನೂ,ದುಷ್ಟರಿಗೆ ದಂಡನೀಡುವವನೂ ಆದ ಪ್ರಭುವು ಇವರೆಲ್ಲರ ತಂದೆ.ಆದ್ದರಿಂದಆಭಗವಂತನ ಮಕ್ಕಳಾದ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಸೋದರರು.

ಸುದುಘಾ ಪೃಶ್ನಿ: ಸುದಿನಾ ಮರುಧ್ಭ್ಯ:

ಭೂತಾಯಿಯು ಈ ಮಾನವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಉತ್ತಮಶಕ್ತಿಯನ್ನೆರೆಯುವವಳೂ, ಉತ್ತಮ ದಿನಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವವಳೂಆಗಿದ್ದಾಳೆ.

ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಭೂಮಿ. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಬದುಕಲು ದವಸಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿರುವವಳು ಒಬ್ಬಳೇ ಭೂಮಾತೆ.ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಒಬ್ಬನೇ ಭಗವಂತನ ಮಕ್ಕಳು.

ಸುಜಾತಾಸೋ ಜನುಷಾ ಪೃಶ್ನೀಮಾತರೋ ದಿವೋ ಮರ್ಯಾ:

[ಋಕ್.೫.೫೯.೬]

ಪೃಶ್ನೀಮಾತರ:

ಭೂತಾಯಿಯನ್ನೇ ತಾಯಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿದವರೂ

ದಿವ: ಮರ್ಯಾ:

ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ಪ್ರಭುವಿನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಕಾರಣ

ಜನುಷಾ ಸುಜಾತಾಸ:

ಜನ್ಮದಿಂದ ಉತ್ತಮ ಕುಲದವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

ಅಥರ್ವವೇದವು ಹೇಳಿದೆ...

ಸಮಾನ ಮಂತ್ರ: ಸಮಿತಿ: ಸಮಾನೀ

ಸಮಾನ ವ್ರತಂ ಸಹ ಚಿತ್ತ ಮೇಷಾಂ|

ಸಮಾನೇನ ವೋ ಹವಿಷಾ ಜುಹೋಮಿ

ಸಮಾನಂ ಚೇತೋ ಅಭಿಸಂವಿಶಧ್ವಮ್||

[ಅಥರ್ವ ವೇದ ೬.೬೪.೨]

ಮಂತ್ರ:ಸಮಾನ:

ಎಲ್ಲರ ಮಂತ್ರವೂ ಸಮನಾಗಿರಲಿ

ಸಮಿತಿ: ಸಮಾನೀ

ಸಮಿತಿ ಸಮಾನವಾಗಿರಲಿ

ವ್ರತಂಸಮಾನಮ್

ವ್ರತವೂ ಸಮಾನವಾಗಿರಲಿ

ಏಷಾ ಚಿತ್ತಂ ಸಹ

ಇವರೆಲ್ಲರ ಚಿತ್ತವೂ ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯಲಿ

ವ: ಸಮಾನೇನ ಹವಿಷಾ ಜುಹೋಮಿ

ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ ಖಾದ್ಯಪೇಯಗಳನ್ನೇ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ

ಸಮಾನಂ ಚೇತ:

ಸಮಾನವಾದ ಚೈತನ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ

ಅಭಿಸಂವಿಶಧ್ವಮ್

ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿರಿ

ಭಗವಂತನು ಇಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಮಾನತೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಯಾರು? ಕೀಳ್ಯಾರು? ಎಲ್ಲರೂ ಸೋದರರೇ ಅಲ್ಲವೇ?

[ಆಧಾರ: ವೇದಾಧ್ಯಾಯೀ ಸುಧಾಕರ ಶರ್ಮರ ಉಪನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಪಂ.ಸುಧಾಕರ ಚತುರ್ವೇದೀ ಇವರ ಗ್ರಂಥ " ವೇದೋಕ್ತ ಜೀವನ ಪಥ"]

ಚಾತುರ್ವರ್ಣ

ಋಗ್ವೇದ ಸಂಹಿತೆಯ ೧೦ನೇಮಂಡಲದ ೮ನೇ ಅಷ್ಟಕದ ೯೦ನೇ ಸೂಕ್ತದ ೧೨ನೇ ಮಂತ್ರ...

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಸ್ಯ ಮುಖಮಾಸೀತ್ |ಬಾಹೂ ರಾಜನ್ಯಕೃತ:| ಊರೂ ತದಸ್ಯಯದ್ವೈಶ್ಯ:| ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಶೂದ್ರೋ ಅಜಾಯತ|

ವೇದದಲ್ಲಿ ಪುಸುಷಸೂಕ್ತದ ಈ ಮಂತ್ರಭಾಗವು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಪರಿಚಿತ. ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಅಪಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದೂ ಇದೇ ಭಾಗ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ,ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರ-ಇವು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬರುವಂತಹದ್ದಲ್ಲ.ರೂಢಿಯಲ್ಲಿ ಜಾತಿಎಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾತಿಯಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ,ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರ-ಎಂಬುದು ವರ್ಣವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಜಾತಿಯೇ ಬೇರೆ.ವರ್ಣವೇ ಬೇರೆ.ಅನೇಕ ವಿದ್ವಾಂಸರುಗಳೂ ಕೂಡ ಈ ಎರಡು ಪದಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡದಿರುವುದರಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದೇವೆ. ಜಾತಿ ಎಂದರೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬರುವಂತಹದ್ದು ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರ-ಎಂಬುದು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬರುವಂತದ್ದಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ವರ್ಣ ಎಂದು ಹೇಳುವರು. ವರ್ಣ ವೆಂದರೇನು? ಅದರ ಮೂಲಧಾತುವಿನಿಂದ ಇದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ವರ್ಣದ ಮೂಲಧಾತು ವೃ-ವರಣೆ ಅಂದರೆ ಆರಿಸುವಿಕೆ.ಯಾವುದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೋ ಅದು ವರ್ಣ.ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶವಿದೆ ,ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ.ನಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ.ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಧನೆಮಾಡಿ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ವರ್ಣ. ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬರುವುದು ಜಾತಿ. ಇಲ್ಲಿ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಉಧಾಹರಣೆ ನೋಡೋಣ. ಆಗತಾನೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಹತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು [ಅದು ಈಗ ನಾವು ಹೇಳುವಂತೆ ಯಾವುದೇ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿರಲಿ]ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಲಗಿಸಿದಾಗ ಇದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಇದು ಲಿಂಗಾಯಿತ, ಇದು ಮುಸ್ಲಿಮ್, ಇದು ಕ್ರೈಸ್ತ ಮಗುವೆಂದು ವಿಭಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಖಂಡಿತಾ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದರೆ ಅದೇ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಒಂದು ನಾಯಿಮರಿ, ಒಂದು ಬೆಕ್ಕಿನಮರಿಯನ್ನು ಮಲಗಿಸಿದರೆ,ಆಗ ಇದು ಮನುಷ್ಯ, ಇದು ನಾಯಿ, ಇದು ಬೆಕ್ಕು ಎಂದು ವಿಭಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ಅಲ್ಲವೇ? ಆದ್ದರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು ಮನುಷ್ಯ ಜಾತಿ ಮಾತ್ರ ಎಂದಾಯ್ತಲ್ಲವೇ? ಜಾತಿ ಎಂದರೇನು? "ಸಮಾನ ಪ್ರಸವಾತ್ಮಿಕಾ ಜಾತಿ:" ಅಂದರೆ ತನ್ನಂತದೇ ಸಂತಾನಕ್ಕೆ ಜನ್ಮನೀಡುವುದು ಜಾತಿ.ಕುರಿಯೊಂದು ಕುರಿಮರಿಗೆ, ಆಡು ಆಡಿಗೆ, ಕೋತಿಯು ಕೋತಿಗೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯ ಮನುಶ್ಯನಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಇವುಗಳನ್ನು ಕುರಿ,ಆಡು, ಕೋತಿ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯ ಜಾತಿ ಎಂದು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೇಳಬಹುದು. ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬರುವ, ತನ್ನದೇರೀತಿಯ ಮರಿಗೆ ಸಂತಾನ ನೀಡುವ , ಸಾಯುವ ವರೆಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಜಾತಿ ಎಂದು ಹೇಳುವರು. ಕುರಿಯೊಂದು ಕುರಿಮರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಜನ್ಮ ನೀಡಬಲ್ಲದು ಮತ್ತು ಸಾಯುವ ವರೆಗೂ ಅದು ಕುರಿಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಜಾತಿ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜಾತಿ ಪದದ ಅರ್ಥ ಇರುವುದು ಹೀಗೆ. ಜನ್ಮನ ಜಾತಿ: ಅಂದರೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಜಾತಿ.ನಾವು ಜಾತಿ ಎಂದು ವಿಚಾರ ಮಾಡುವುದೇ ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಅದು ಮನುಷ್ಯ ಜಾತಿ ಮಾತ್ರ.ಇದು ಸಹಜವಾಗಿ ಪ್ರಾಕೃತವಾಗಿ ಉಂಟಾಗಿರುವ ವಿಭಾಗ. ವರ್ಣ ವಾದರೋ ನಮ್ಮ ಗುಣಕರ್ಮಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ನಾವು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು.ಆದರೆ ತಪ್ಪು ಹೇಗಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಗನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ,ಶೂದ್ರನ ಮಗ ಶೂದ್ರ, ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ತಪ್ಪು ರೂಢಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇದು ಎಷ್ಟು ಮೂರ್ಖತನದ ಪರಮಾವಧಿ ಎಂದರೆ ವೈದ್ಯನಮಗ ವೈದ್ಯ, ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಮಗ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಎಂದರೆ ಎಷ್ಟು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲವೋ ಇದೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹೊಂದದ ವಿಚಾರ.ಅಪ್ಪ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮಗ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದು ಅವನ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ಶ್ರಮ, ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬರುವಂತಹದ್ದು, ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ವರ್ಣ.

ಜೀವನ ಕ್ರಮದ ವೆತ್ಯಾಸವನ್ನು ಒಂದು ಸೂತ್ರರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದು.

ಸಮಾಜವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ನಾಲ್ಕು ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳಿವೆ. ಯಾವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿಈ ನಾಲ್ಕು ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೋ ಆ ಸಮಾಜವು ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ.ಆ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳೆಂದರೆ...

ಒಂದು ಅಜ್ಞಾನ,ಎರಡನೆಯದು ಅನ್ಯಾಯ,ಮೂರನೆಯದು ಅಭಾವ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಆಲಸ್ಯ. ಈ ನಾಲ್ಕೂ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳಿದ್ದಾಗ ಯಾವ ಸಮಾಜವು ಪ್ರಗತಿಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯ?

ಯಾವಾಗ ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬುದು ಹೋಗುತ್ತದೆ,ಆಗ ಜ್ಞಾನವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ,ಈ ಅಜ್ಞಾನದವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆನಿಸಿದನು. ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಜಾತಿ ಗಣನೆಗೆ ಬಾರದು.ಅವನ ಸ್ವಂತ ಯೋಗ್ಯತೆ, ಸಾಧನೆಯ ಮೇಲೆ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಯಾರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನೆಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ನಗಣ್ಯ. ಅವನು ಶ್ರಮ ವಹಿಸಿ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನಾದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಇಂಜಿನಿಯರ್, ಅಥವಾ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಓದಿದ್ದರೆ ಡಾಕ್ಟರ್ ಅಥವಾ ಮತ್ಯಾರೋ.ಅವನು ಯಾರ ಮಗನೆಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಗಣನೆಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಞಾನದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಇವನು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನಾದ್ದರಿಂದ ಇವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ. ಇವನು ಯಾರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೇನು? ಅವನ ಹೆಸರು ಮಕಂದರ್ ಆದರೇನು? ಪೀರ್ಆದರೇನು? ಅವನು ಅವನ ಗುಣಕರ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವ ಗಳಿಸಿದ್ದಾನಾದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.ಅವರ ಅಪ್ಪ ಯಾರೂ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.ಅವನ ಸಾಧನೆ ಏನು, ಅವನು ಸಮಾಜದ ಅಜ್ಞಾನ ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.

--------------------------------------------------------

ಅನ್ಯಾಯ, ಅಭಾವ, ಆಲಸ್ಯ ಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವೆ.

Monday, July 13, 2009

ಮನದಾಳದ ಮಾತು

ಒಂದರೆಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ತಾವು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಲ್ಲಾ,ಎಂದುಭಾವಿಸಲಿ; ಸಾಹಿತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಮರೆತು ಚಿಂತಿಸಲಿ, ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರು/ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಯಾರಿಗೂ ಅಂಜದೆ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಲಿ, ನ್ಯಾಯವಾದಿಗಳು/ಪೋಲೀಸರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ.................. ಈಗ ತಾವು ರಾಜಕಾರಣಿ, ಸಾಹಿತಿ,ಇತ್ಯಾದಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಬಗ್ಗೆ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ.... ೧] ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇದೆಯೇ? ೨] ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಸಂತಸವಾಗಿದ್ದೇವೆಯೇ? ೩] ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಋಜುಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿ ಏನು ನುಡಿದೀತು? ಎಲ್ಲವೂ ಉತ್ತಮ ವಾಗಿದೆ, ಎಂಬುವುದಾದರೆ ಈ ಬರಹವನ್ನು ಮುಂದೆ ಓದುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲವೆಂದಾದರೆ........ ೧] ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು ಆರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗೇಕೆ? ೨] ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿ-ಪರಂಪರೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದ ಪರಿಣಾಮವೇ? ೩]ಆಧುನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅವಾಂತರವೇ? ೪] ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅನ್ವೇಷಣೆಗಳ ಅತಿ ಅನುಭೋಗದ ಕಾಣಿಕೆಯೇ? ಹೌದೆಂದಾದರೆ ಪರಿಹಾರವೇನು? ಎಲ್ಲರೂ ಚಿಂತನ-ಮಂಥನ ನಡೆಸೋಣ. ಎಲ್ಲರ ಮನದಾಳದ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಕೊಡಿ.ಸ್ನೇಹ ಮಿಲನದಲ್ಲಿ ನಾವುಗಳು ಸೇರಿದಾಗ ಈ ಚಿಂತನೆಗಾಗಿ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಅವಧಿಯನ್ನಾದರೂ ಮೀಸಲಿರಿಸಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಾರಾದರೂ ಚಿಂತಕರನ್ನು ಕರೆಸಿ ಅವರು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನದಾಳದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕ್ರೂಢೀಕರಿಸಿದರೆ ಒಂದು ಸೂತ್ರ ಹೊರಬಂದೀತು. ನೆನಪಿರಲಿ: ಒಂದರೆಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಬದಿಗಿರಲಿ. ನಾವು ಮಕ್ಕಳಾಗೋಣ.ಮೆಚ್ಚುಗೆಗಾಗಿಯೂ ಬರೆಯುವುದು ಬೇಡ, ಚುಚ್ಚುವುದಂತೂ ಬೇಡವೇ ಬೇಡ. ನಮ್ಮ ಮಾತು ಬಿಚ್ಚುಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ತೊದಲು ಮಾತಿನಂತಿದ್ದರೂ ಚೆನ್ನ. [ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನ- ಮಂಥನ ನಡೆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಮತವಷ್ಟೆ. ಆಗ್ರಹವಲ್ಲ] ಮನವಿ:- ಈ ಚುಟುಕು ಬರಹ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ,ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾತುಗಳ ಬದಲು " ನಮ್ಮ ಸಮಾಜವು ಆರೋಗ್ಯಪೂರ್ಣ ವಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ದಾರಿ ಯಾವುದು? ನಿಮ್ಮ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿ

ಯಾವುದೋ ಹಳೆಯಪುಸ್ತಕ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಕಾಗದ ನನ್ನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತು.೧೯೪೫ ರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸೋದರಮಾವ ನಮ್ಮ ತಾತನಿಗೆ ಬರೆದಿರುವ ಪತ್ರವದು. ಆ ಮೋಡಿ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಸಂಪದ ಓದುಗರಿಗೆ ತೋರಿಸ ಬೇಕೆನಿಸಿತು. ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ಅಪ್ ಲೋಡ್ ಮಾಡಿರುವೆ. ನನಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದು-" ಇದು ನಾಜೂಕಿನ ಕಾಲ, ಮದುವೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ದಿನ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕು, ಹೊಳೇನರಸೀಪುರದಲ್ಲಾದರೆ ಖರ್ಚು ಜಾಸ್ತಿ, ಮಾವಿನಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡೋಣ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೇ ವರಪೂಜೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಂದೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸೋಣ" ಇದು ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ನಾನು ಓದಿದ್ದು. ಚಿತ್ರವನ್ನು ದೊಡ್ದದು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪೂರ್ಣ ಓದಬಹುದು.ಇಂದಿನ ಮದುವೆಯ ಸಂಬ್ರಮ, ಅದರಖರ್ಚು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದರೆ, ಅಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿತ್ತು! ನೋಡಿ. ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಎಂದರೆ ಒಂದ ವಾರ ನಡೆಯುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಎನ್ನುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಕಾಗದ ಅಂದಿನ ಹಣಕಾಸಿನ ಮುಗ್ಗಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲವೇ?

ಮಸ್ತಕದಲ್ಲೊಂದು ಸಂಕ್ರಮಣ

ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಮುನ್ನಾದಿನವಾದ ಇಂದು ಸಂಪದದ ನನ್ನ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಶುಭಕೋರಬೇಕೆನ್ನುವ ಆಲೋಚನೆ ಬಂದಾಗ ಮಸ್ತಕದಲ್ಲೊಂದು ಸಂಕ್ರಮಣ ನಡೆದಿದೆ. ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ಶುಭ ಕೋರುವುದೇ? ಒಂದು ದಶಕಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಅಲ್ಲೋಲ ಕಲ್ಲೋಲವಾಗುತ್ತಿದೆ! ಇತ್ತೀಚಿನ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಹೇಯ ಕೃತ್ಯವನ್ನಂತೂ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ.ಏಕೆ ಹೀಗೆ? ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಏನಾಗಿದೆ? ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. ಆಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಪರದೆಯೆದುರು ಒಂದುಕಡೆ ಲಾರ್ಡ್ ಮೆಕಾಲೆ, ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು, ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಅನೇಕ ಕ್ರಾಂತಿ ಕಾರಿಗಳ ಚಿತ್ರಗಳು ಸುಳಿದಾಡುತ್ತವೆ! ಇದೇನು! ನನಗೇ ನಾಗಿದೆ ? ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಕೋಲಾಹಲ!! ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಸಂಪದಿಗರ ಮುಂದೆ ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಮನಸ್ಸಾಗುತ್ತದೆ.......... ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು ಆರು ದಶಕಗಳಾಯ್ತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಾಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಂದು ಮಗು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ದವನಾಗಿ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಯಜಮಾನನಾಗಿ , ಈಗ ವಾನಪ್ರಸ್ತಾಶ್ರಮದ ಕಡೆ ಸಾಗುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿ ಏನು? ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಭಗತ್ಸಿಂಗ್,ಸಖದೇವ್, ರಾಜಗುರು, ಸಾವರ್ಕರ್, ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಆಜಾದ್... ಇಂತಹ ಸಹಸ್ರಾರು ಜನ ದೇಶಭಕ್ತರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟು ಗಳಿಸಿದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಿಂದೆ ಅವರ ಗುರಿ ಏನಿತ್ತು? ಅವರ ಕನಸು ಏನಿತ್ತು? ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿ ಎಂದರೆ ಏನು? ದೊಡ್ದ ದೊಡ್ದ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳೇ? ದೊಡ್ದ ದೊಡ್ದ ಕಟ್ಟಡಗಳೇ? ಜಲಾಶಯಗಳೇ? ರಸ್ತೆಗಳೇ? ....ಏನು? ಹಾಗಾದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರವಾಹ ಯಾವುದು? ಬೇರೆಲ್ಲಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗಿಂತ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಈ ಅಂತರ್ಪ್ರವಾಹವು ಬಹಳ ಬಿನ್ನವಾದುದು. ಇದರಮೂಲ ಋಷಿಗಳ ಪದತಲದಲ್ಲಿದೆ.ಆತ್ಮ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಸತ್ಯದಶೋಧನೆಗಾಗಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳು ಸತತ ತಪಸ್ಸನ್ನಾಚರಿಸಿ ಸತ್ಯದ ಶೋಧನೆ ಮಾಡಿದರು, ಎಲ್ಲರಿಗೂತಿಳಿಸಿದರು, ಜಗತ್ತಿಗೇ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲೀ ಎಂದು ಒಂದು ಜೀವನ ಕ್ರಮವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟರು ಅದು " ಹಿಂದುಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸನಾತನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಋಷಿಸಂಸ್ಕೃತಿ," ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇಂತಹ ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ನಮ್ಮ ದಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳು ಪರಕೀಯರ ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆದರೂ ನಮ್ಮ ಅಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆಸೆದು ಹೋಗಿರುವ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ನಾಷಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ ಕ್ರಿ.ಪೂ.೩೨೭ ರಲ್ಲೇ ಅಲೆಗ್ಸಾಂಡರಿನಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅವನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಚಂದ್ರಗುಪ್ತ ಚಾಣಕ್ಯರು ೬-೭ ವರ್ಷಗಳ ಸತತ ಹೋರಾಟದಿಂದ ಹೊಡೆದಟ್ಟಿದರು. ಕ್ರಿ.ಶ. ಒಂದನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯ ಏಶ್ಯಾದಿಂದ ಬಂದ ಹೂಣರು, ಶಕರೊಡನೆ ಇಲ್ಲಿನ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ, ಶಾಲಿವಾಹನರು ಹೋರಾಡಿದರು ಹೂಣರು, ಶಕರು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆರೆತು ಹೋದರು. ಆದರೆ ಕ್ರಿ.ಶ. ೭ ನೇ ಶತಮಾನದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಘಸ್ನಿ ಮಹಮದನಿಂದ ಶುರುವಾದ ಆಕ್ರಮಣ, ಮೊಗಲರು, ತುರ್ಕರು, ಪಾರಸಿಯರು ಮುಂತಾದವರಿಂದ ಸತತ ಒಂದು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿ ನಡೆಯಿತು. ಆಗೆಲ್ಲಾ ರಾಜಾಸ್ಥಾನದ ಮಹಾರಾಣಾ ಕುಂಭ, ರಾಣಪ್ರತಾಪಸಿಂಹ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರದ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯರಿಂದ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯನವರಗೆ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಛತ್ರಪತಿ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜ, ಪಂಜಾಬಿನಲ್ಲಿ ಗುರುಗೋವಿಂದಸಿಂಹ, ಬಂದಾಬೈರಾಗಿ ಇವರೆಲ್ಲರ ಸತತ ಹೋರಾಟದ ಪ್ರಭಾವವು ಹೇಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಮೊಹಮದ್ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ -"ಇಸ್ಲಾಮ್ ನೌಕೆಯು ಸಪ್ತ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿಬಂದರೂ ಈ ವಿಜಯಯಾತ್ರೆ ಭಾರತದ ಗಂಗೆಯ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಯಿತು"ಆದರೂ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ದಾಳಿಕೊರರಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಅತ್ಯಾಚಾರ! ನಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತಿನ ಲೂಟಿ !! ಅಬ್ಭಾ, ದಾಳಿಕೋರರ ಉಪಟಳ! ಮತಾಂತತರದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ!! ಆನಂತರದ ದಾಳಿ ಬ್ರಿಟಿಷರದು. ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ತಕ್ಕಡಿ ಹಿಡಿದು ಕಾಲಿಟ್ಟ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಕೊನೆಗೆ ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳು ನಮ್ಮನ್ನಾಳಿದರು.ಆದರೆ ಆಗ ನಾವು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದೆವೆಂದರೆ ೧೮೩೫ ರ ಫೆಬ್ರವರಿ ೨ ರಂದು ಲಾರ್ಡ್ ಮೆಕಾಲೆಯು ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣ ವನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು-" ನಾನು ಭಾರತದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ನಾನುಒಬ್ಬ ಬಿಕ್ಷುಕನನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ, ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳನನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ,. ಭಾರತವು ಸಂಪದ್ಭರಿತವಾಗಿದೆ. ಭಾರತೀಯರನೈತಿಕತೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಟ್ಟದ್ದು, ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾರತೀಯರ ನೈತಿಕ ಶಕ್ತಿಗೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿರುವುದುಭಾರತದ ಅಂತ: ಶಕ್ತಿ, ಅಲ್ಲಿನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆ. ಈ ಅಂತ:ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಆಂಗ್ಲಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ನಾಶ ಪಡಿಸಿ ಇಂಗ್ಳೀಶ್ ಶಿಕ್ಷಣದ ವ್ಯಾಮೋಹವನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆಸ ಬೇಕೆಂದರೆ ಭಾರತದಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಪರಂಪರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ತಿರಸ್ಕಾರ ಬರಬೇಕು, ಆಗಮಾತ್ರ ನಾವು ಆಳಲು ಅವರನ್ನುಸಾಧ್ಯ." ಬ್ರಿಟಿಶರು ಈ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸಫಲರಾದರೆಂದರೆ ಅವರ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಬುದ್ಧಿವಂತವರ್ಗವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅವರ ಮೂಲಕವೇ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡುವ, ಪಾಷ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೆಂದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಭ್ರಮಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಕೊನೆಗೆ ಯಾವ ಹಂತವನ್ನು ನಾವು ತಲುಪಿದೆ ವೆಂದರೆ ಮೆಕಾಲೆ ಹೇಳಿದಂತೆ " ಚರ್ಮ ಮಾತ್ರ ಭಾರತೀಯರದಾಗಿರಬೇಕು, ಆದರೆ ಒಳಗೆಲ್ಲಾ ಇಂಗ್ಳೀಶ್ ಮಯವಾಗಿಬಿಡಬೇಕು,". ಈಗಲೂ ಮೆಕಲೆ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೆಲಸ ಇದನ್ನೇ..... ಆದರೆ ಭಾರತಮಾತೆ ಬಂಜೆಯಲ್ಲ.ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿಯ ಪರ್ವ ಆರಂಭವಾಯ್ತು. ಪಂಜಾಬಿನಲ್ಲಿ ದಯನಂದ ಸರಸ್ವತಿಯವರ ಆರ್ಯಸಮಾಜ, ರಾಮಕೃಷ್ಣಪರಮಹಂಸರು, ಸ್ವಾಮಿ ರಾಮತೀರ್ಥರು, ರಮಣ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದರೆ, ಬಂಗಾಳದ ಬಂಕಿಮಚಂದ್ರ ಚಟರ್ಜಿ ವಂದೇ ಮಾತರಮ್ ಮೂಲಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದರು.ವಾಸುದೇವ ಬಲವಂತ ಫಡಕೆ, ವೀರಸಾವರ್ಕರ್, ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಆಜಾದ್, ರಾಸ ಬಿಹಾರಿ ಬೋಸ್. ಲಾಲ್ -ಬಾಲ್ -ಪಾಲ್. ಅರವಿಂದ ಘೋಷ್ ,ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಮುಂತಾದವರ ಹೋರಾಟದ ಪರಿಣಾಮ ಮುಂದೆ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಒಂದು ತಳಹದಿಯಾಯ್ತು. ಅಂತೂ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಬೆಕು, ಅದು ಪುಕ್ಕಟೆ ಬರಲಿಲ್ಲ ಸಹಸ್ರಾರು ದೇಶಭಕ್ತರ ಬೆವರು-ನೆತ್ತರಿನ ಫಲ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ಆದರೆ ಈಗ ನಡೆದಿರುವುದೇನು? ಗ್ರಾಮರಾಜ್ಯ-ರಾಮರಾಜ್ಯ ಬಯಸಿದ್ದ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಕನಸು ನನಸಾಯಿತೇ? ಅಂದು ನೆಹರು ಮಾಡಿದ ಒಂದು ತಪ್ಪಿನ ಘೋರ ಪರಿಣಾಮ ಎಷ್ಟು ಗೊತ್ತೇ? ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆ ನೆಲೆಸಿರುವುದು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ, ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆತು ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಯಾಗುತ್ತದೆಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇಂದು ನಮ್ಮ ಪಾರಂಪರಿಕ ಕಸುಬುಗಳಾದ ಕುಂಬಾರಿಕೆ, ಬಡಗಿ ವೃತ್ತಿ, ಚಮ್ಮಾರಿಕೆ , ಮಡಿವಾಳಿಕೆ, ಮುಂತಾದ ಹಲವು ವೃತ್ತಿಗಳು ಕಣ್ಮರೆ ಯಾದವು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಯಂತ್ರಗಳು. ದೊಡ್ದ ದೊಡ್ದ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು. ಗುಡಿಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಮಾಯವಾದವು. ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೆಲಗಟ್ಟನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ದಿಕ್ಕರಿಸಲಾಯ್ತು. ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಂತೂ ನಮ್ಮ ಪಾರಂಪರಿಕ ಪದ್ದತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಆಹಾರ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ ವಿಷವನ್ನು ಬಿತ್ತಲಾಯ್ತು. ನಾಡಹಸುಗಳು ಮಾಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಲು ಕೊಡುವ ವಿದೇಶೀ ತಳಿಗಳು ಕಾಣಿಸಿ ಕೊಂಡವು. ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳಲು ಯಂತ್ರಗಳು ಬಂದವು. ಅದರಿಂದ ಆಹಾರದ ಮೇಲಾಗಿರುವ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು ಸರ್ವ ವೇದ್ಯ. ಅಂತೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು ಆರು ದಶಕಳಾಗಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ತನದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಸೋತಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಪಾರಂಪರಿಕವಾದ ಯೋಗ, ವೇದ, ಸಂಗೀತ, ನೃತ್ಯ,ಕಲೆ, ಮುಂತಾದ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ನಮ್ಮದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಮೆಕಾಲೆ ಸಂಜಾತರು ಪ್ರಗತಿಯೆಂದರೆ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶಗಳ ಕಡೆ ಬೆರಳು ತೋರಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಧಾಳಿ ಈಗಲೂ ಸಾಗಿದೆ. ಸಿನೆಮಾ, ದೂರದರ್ಶನ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹೀಗಳೆಯುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು, ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರದ ಕುಣಿತದ ದೃಶ್ಯಗಳು ಮನಬಂದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದೆ. ಸಮಾಜದ ಹಾಗೂ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆರೋಗ್ಯ ಕೆಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ನಾವು ಇಂದೂ ಯಾವುದೋ ಭ್ರಮಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೇ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಬಂದಿದೆ. ಸೂರ್ಯನೇನೋ ದಕ್ಷಿಣದಿಂದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಚಲಿಸುತ್ತ ಭೊಮಿಗೆ ಹಗಲು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕತ್ತಲೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಬೆಳಕು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ಈ ಸಂಕ್ರಮಣ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಆರಿವಿನ ಬೆಳಕು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಬೇಕು. ದೇಶವು ಸತ್ಯಪಥದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಪರಂಪರೆಗಳಿಂದ ವಿಶ್ವದ ಮುಂದೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲುವಂತಾಗಲೆಂಬುದು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.ಸಂಪದದ ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಮಿತ್ರರಿಗೂ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಶುಭಾಷಯಗಳು.

ಮಂಗಲ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ

ನಮ್ಮಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿದೆ. ಮನೆಗೆ ಮುತ್ತೈದೆ ಬಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ರವಿಕೆ ಪೀಸ್, ಹೂವು, ಅರಿಶಿನ-ಕುಂಕುಮದ ಒಂದು ಪ್ಯಾಕೆಟ್, ಕೆಂಪು ಅಥವಾ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಗಾಜಿನ ಬಳೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಪದ್ದತಿ.ಆದರೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಮುತ್ತೈದೆಯರಿಗೆ ಇದು ವೇಸ್ಟ್. ಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಒಂದುಕಡೆ ಇಡದೆ ಗತ್ಯಂತರವಿಲ್ಲ. ಅದೇರೀತಿ ದೇವಾಲಯಗಳ ಪ್ರಸಾದದಗತಿ ಕೂಡ. ಯಾವುದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವೆಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೋ ಅದಕ್ಕೆ ನಾವು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಮಹತ್ವ ವೆಷ್ಟು? ಈ ಬಗೆಗೆ ಒಂದು ಚಿಂತನೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಅರಿಶಿನ ಕುಂಕುಮದ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಗಳು, ಗಾಜಿನ ಬಳೆಗಳು, ರವಿಕೆಪೀಸ್ ಗಳು,ದೇವಾಲಯಗಳಿಂದ ತಂದ ಹೂವು-ಕುಂಕುಮ ಪ್ರಸಾದಗಳು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಚಲ್ಲಾಟ. ಯಾವುದಾದರೂ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಂದಲೋ ದೇವಾಲಯಗಳಿಂದಲೋ ಬಂದರೆ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳ ಹೋಳುಗಳು, ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳು, ಧರ್ಮಸ್ಥಳ, ಹೊರನಾಡು ಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿಬಂದರೆ ಸಾಕು, ಅಲ್ಲಿಯ ಪ್ರಸಾದಗಳು!! ಅಬ್ಭಾ!! ಯಾಕಾದರೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಸಾದ ಕೊಡುತ್ತಾರೆಯೋ!! ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಶಿಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿಬಂದರೆ ಸಾಕು ಅವರು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ದೇವರ ವಿಗ್ರಹ ಕೊಡುವುದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ. ಎಷ್ಟು ಅಂತಾ ದೇವರವಿಗ್ರಹ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು? ಇನ್ನು ದೇವರ ಚಿತ್ರವಿರುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕವರ್ ಗಳು, ಇನ್ವಿಟೇಶನ್ ಗಳು!!ಅಕ್ಕಿ ಚೀಲದ ಮೇಲೆ ಗಣಪತಿ, ದುರ್ಗಿ,ಓಂಕಾರ ಚಿತ್ರಗಳು.ಇವುಗಳ ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ನಮ್ಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸದೆ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಕಂಡಾಗ ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಖೇದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ." title="<--break-->" class="mce_plugin_drupalbreak_break" width="100%" height="12"> ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಂತೂ ಇದೇ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಮುನಿಸು. ಪತ್ನಿಗಂತೂ ಅತಿಯಾದ ಭಕ್ತಿ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗೆ ತುಂಬಾ ಮಹತ್ವ ಕೊಡುವ ಆಕೆ , ಅವಳಿಂದಾದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯದ ಲೋಪದ ಬಗೆಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಯಾವುದೂ ಅತಿಯಾದಾಗ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಕೊಳಕಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಪ್ರಸಾದವಾದರೇನು, ಅದರ ಸಮಯ ಮೀರಿದರೆ ಅದು ಕೆಡಲೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಪುಣ್ಯಕ್ಶೇತ್ರಗಳಿಂದ ತಂದ ಪ್ರಸಾದವೆಂದು ಮುಗ್ಗಲು ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಸಾದ ಕೈಗಿತ್ತಾಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?! ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಂತೆ! ಇಂತಹ ಅಂಧಶ್ರದ್ಧೆಗೆ ಏನೆನ್ನ ಬೇಕು? ಕೆಲವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪೂಜಾಗೃಹದಲ್ಲಿರುವ ಫೋಟೋ ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹಗಳಮೇಲೆ ಕುಂಕುಮ -ಅರಿಶಿನ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಪೂಜಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅಗರಬತ್ತಿಯ ಹೊಗೆಯಿಂದ, ದೀಪದ ಎಣ್ಣೆಯು ಚೆಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ, ಮಂಗಳದ್ರವ್ಯಗಳ ಚೆಲ್ಲಾಟದಿಂದ, ಕರ್ಪೂರದ ಹೊಗೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗಾಗಿಲ್ಲವೇ?

ಕುಟುಂಬ ಮಿಲನ"

೨೪.೧.೨೦೦೯ ಶನಿವಾರ ಮತ್ತು ೨೫.೧.೨೦೦೯ ಭಾನುವಾರಗಳಂದು ಹಾಸನದ ನನ್ನ ಮಿತ್ರ ಅನಂತನಾರಾಯಣ ಇವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಠ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ.ಹೆಸರು" ಕುಟುಂಬ ಮಿಲನ". ಅವರ ಬಂಧು ಬಾಂಧವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಂದು ಹಾಸನದ ಸಮೀಪ ಇರುವ ಕೌಶಿಕ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.ಇದು ಐದನೆಯ ವರ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ಸುಮಾರು ೧೦೦ ರಿಂದ ೧೫೦ ಜನ ಬಂಧುಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಚಿಂತನ-ಮಂಥನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಜೀನಕ್ಕಾಗಿ ಏನೇನು ಪರಿವರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾರಾದರೂ ಹಿರಿಯರು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.ನಶಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ಕೌಟುಂಬಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಪುನಶ್ಚೇತನವನ್ನೇದರೂ ಕೊಡಬಹುದೇನೋ, ಅ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನೂ ಆಮಂತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದರೆ ನಾನು ಅದೇ ದಿನ ಶಿರಡಿಗೆ ಹೋಗುವವನಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ತಪ್ಪುತ್ತಿದೆ.ನಮ್ಮ ಸಂಪದ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಕಿಂಚಿತ್ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಬಹುದೇನೋ ಎಂದು ಈ ಒಂದು ಚುಟುಕು ಬರಬ ಮಾಡಿರುವೆ. ಚಿತ್ರವನ್ನು ದೊಡ್ದದು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಓದಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರಣಾ ದಾಯಕ ಅಂಶಗಳಿವೆ.

ಯಾಕೆ ಕಾರಣ ವಿಲ್ಲದೆ ಬೇಜಾರಾಗುತ್ತದಲ್ಲ?

ಯಾಕೆ ಕಾರಣ ವಿಲ್ಲದೆ ಬೇಜಾರಾಗುತ್ತದಲ್ಲ? ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗುತ್ತದಲ್ಲ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಗುರುಗಳಿಗೆ ಶಿಷ್ಯನೊಬ್ಬ ಕೇಳಿದ. ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಯಾವಾಗ ಇತರರಲ್ಲಿ ಹೀಗಾಗಬೇಕು ಅಂತಾ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆಯೋ ಆಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇಸರವೂ ಆಗುತ್ತೆ, ನೋವೂ ಆಗುತ್ತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಹೀಗೇ ಆಗಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಾವು ಮಾಡುವ ಮೊದಲ ತಪ್ಪು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪತಿಯಿಂದ ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳಿಂದ ತಂದೆತಾಯಿ....ಹೀಗೆ ಯಾರಿಂದ ಯಾರೇ ಆಗಲೀ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಾಗ ಹೀಗಾಗುತ್ತೆ. ನಿಮಗೆ ಸರಿ ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು, ಪತ್ನಿ ಮಾಡಲಿ, ಎಂದು ನೀವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ. ಅದು ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿ ಇರದೆಯೂ ಇರಬಹುದು.ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಂತೆ ಇತರರೂ ಇರಬೇಕೆಂಬುದೇ ತಪ್ಪು. ನೀವು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಆಗದಿದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಮನದೊಳಗೆ ಯುದ್ಧ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ –“ ಅಯ್ಯೋ ನಾನು ಇಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಚಾರ ಹೇಳಿದಾಗಲೂ ಮನೆಯವರು ಕೇಳಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ!” ಎಂಬ ನೋವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮಂತೆ ಅವರ ಚಿಂತನೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಅವರ-ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ಬಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಎಷ್ಟು ಘೋರವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ನೀವು ಯಾವ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪತ್ನಿ/ಪತಿ/ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತೀರೋ ಅದು ಈಡೇರದ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನೀವು ಸಹಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥರಾಗಿರುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ವ್ಯಗ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನೀವು ನೀವಾಗಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಘಟನೆ ಕೇಳಿ. - ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಮರವೊಂದನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು , ಕೂಗಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ ನಂತೆ “ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ , ಈ ಮರವು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲಾ!!” ನಮ್ಮ ಕಥೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ, ನಾವು ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಮರವನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಆಗುತ್ತದೆಯೇ? ನಾವೇ ಬಿಡಬೇಕು. ಬಿಡುಗಡೆಯತ್ತ ನಾವು ಸಾಗಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ ನಲಿವಿಗಿಂತ ನೋವೇ ಹೆಚ್ಚು. ಆದರೆ ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ನೋವೂ ಇಲ್ಲ. ನಲಿವೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನೀವು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಕರೆಯಿರಿ…..

ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ-ಪರಂಪರೆಗಳೇ ನಮಗೆ ಶ್ರೀರಕ್ಷೆ

[ಹೊಳೇನರಸೀಪುರದಲ್ಲಿನ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀನರಸಿಂಹ ವಿದ್ಯಾಮಂದಿರವು ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಆರಂಭವಾದ ಕೆಲವು ಗೆಳೆಯರ ಆಶಯದ ಕೂಸು. ನಾವು ಗೆಳೆಯರು ನೆಟ್ಟ ಸಸಿ ಫಲಕೊಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಅದೇ ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯ ಒಂದು ಸ್ಮರಣ ಸಂಚಿಕೆ ಹೊರ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಶಾಲೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದ ನಾನು ಸಸಿ ನೆಡುವಾಗಷ್ಟೇ ಇದ್ದೆ. ಆಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದವರು ನೂರಾರು ಮಂದಿ ಸಹೃದಯಿಗಳು. ಆದರೂ ಸಂಚಿಕೆಗಾಗಿ ನನ್ನ ಎರಡು ಮಾತು ಬರೆದಿರುವೆ. ಸಂಪದಿಗರಲ್ಲೂ ಅದನ್ನೇ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವೆ] ನನ್ನ ಮಗನ ಉಪನಯನದ ಸಂದರ್ಭ. ಆಮಂತ್ರಣಹಿಡಿದು ಪತ್ನಿಸಮೇತ ಹಾಸನ ನಗರದ ನನ್ನ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರನ್ನು ಕರೆಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದೆ.ಒಂದು ಮನೆ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುತ್ತೇವೆ.ಐದು ನಿಮಿಷವಾದರೂ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲಿಲ್ಲ.ಕರೆಗಂಟೆ ಒತ್ತುತ್ತೇವೆ. ಅದು ಶಬ್ಧಮಾಡಿತೋ ಇಲ್ಲವೋ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಒಳಗಿನಿಂದ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಬಂತು-“ ಗೀತಾ,ಯಾರೋ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆ.” ಉಹೂ…ತೆರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೈದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಮನೆಯಾಕೆ ಬಂದು ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯುತ್ತಾ-“ ಈ ಟಿ.ವಿ. ಗಲಾಟೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬಂದರೂ ಗೊತ್ತಾಗುಲ್ಲಾ,ಊಟ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ, ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದದ್ದು ತಡವಾಯ್ತೇನೋ, ತುಂಬಾಕಾಯಿಸಿದೆನೇನೋ!” ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಿದೆ -“ಇಲ್ಲಾ ಬಿಡಿ ಒಂದು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಆಗಿರ ಬಹುದಷ್ಟೆ. ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತೇವೆ. ಇರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ದಿವಾನ್ ಮೇಲೆ ಮನೆಯಾತ ಕುಳಿತು ಟಿ.ವಿ.ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪಿ.ಯು.ಸಿ. ಓದುವ ಮಗಳು ಅಪ್ಪನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಟಿ.ವಿ.ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಮನೆಯಾತ ನಮಗೆ ದಿವಾನದ ಕಡೆಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ”. ದಿವಾನದ ಪೂರ್ತಿ ಮಗಳು ಮಲಗಿರುವಾಗ ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಜಾಗ ಮಗಳ ಕಾಲ ಬಳಿ. ನಾನು ಹೇಳಿದೆ- “ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ” ಮಾತು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಟಿ.ವಿ. ವಾಲ್ಯೂಮ್ ಜೋರಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ನಿಂತಿರುವುದೂ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲವೆಂದರಿತ ನಾವು ಆಮಂತ್ರಣ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಹೊರಟು ಬಿಟ್ಟೆವು. ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣ-ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಪರಿಣಾಮದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ನಿದರ್ಶನವಿದು. ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದಿನಮಾತು. ಅಂದು ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ಗೀಳು ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೂ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭ.ಆದರೆ ಮನದೊಳಗೇ ಚಿಂತೆ.ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕೊರತೆ. ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ತಿಲಾಂಜಲಿ.ಅಲ್ಲಿ ಕಲಿಸುವ ಮಮ್ಮಿ-ಡ್ಯಾಡಿ ಪದಗಳು ನಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಗೆ ಒಗ್ಗುವಂತಹುದಲ್ಲ.ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಮ್ಮ ಋಷಿಮುನಿಗಳ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೂಡಿಬಂದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದು ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ಕಲ್ಚರ್ನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದೆಯಲ್ಲಾ! ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನನ್ನ ಮನದೊಳಗೆ ಚಿಂತೆ ಕಾಡಿತ್ತು. ನಾವೇ ಏಕೆ ಒಂದು ಶಾಲೆ ಪ್ರಾರಂಭಮಾಡಬಾರದು? ಅಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದ ಶಿಕ್ಷಣದಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಡಬಹುದಲ್ಲಾ! ನಾಲ್ಕಾರು ಮಿತ್ರರು ಕುಳಿತು ಚರ್ಚಿಸಿದೆವು. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಿತ್ರ ರಮೇಶ್ ಸಂಘದ ಪ್ರಚಾರಕನಾಗಿ, ನಂತರ ಸ್ವಂತ ಉದ್ಯೋಗ ನಿಮಿತ್ತ ದೇಶ ಸುತ್ತಿ ಸಾಕಾಗಿ ಊರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ್ದ. ರಮೇಶನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿಯೇ ಬಿತ್ತಿದೆವು. ನಮ್ಮ ನೈತಿಕ ಬೆಂಬಲ ನಿಮಗಿರುತ್ತದೆ, ನೀವು ಒಂದು ಶಿಶು ವಿಹಾರ ಆರಂಭಿಸಿ ಬಿಡಿ. ಹಿರಿಯಣ್ಣ ಲಕ್ಷ್ಮಿನರಸಿಂಹಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೊಡನೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ ಒಂದು ಶುಭ ಮಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿತು “ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನರಸಿಂಹವಿದ್ಯಾಮಂದಿರ” ದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಶಿಶುವಿಹಾರ. ನಂತರ ವರ್ಷ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ಇದೀಗ ಪ್ರೌಢ ಶಾಲೆ ಯ ವರಗೆ ನಿರಂತರ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡು ನಮ್ಮೆದುರು ಒಂದು “ ವಿದ್ಯಾ ಸಂಸ್ಥೆ” ಎದ್ದು ನಿಂತಿರುವುದು ಅದರ ನಿರಂತರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ದ್ಯೋತಕವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಈ ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಯಿಂದ ಹೊಳೇನರಸೀಪುರದ ಮಕ್ಕಳು ಆದರ್ಶವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಹೆತ್ತ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರಿಗೆ, ಹೊತ್ತ ನೆಲಕ್ಕೆ ಋಣಿಯಾಗಿ, ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಆಸ್ತಿಯಾಗಲೀ ಎಂದು ಆಶಿಸುವೆ. -ಹರಿಹರಪುರ ಶ್ರೀಧರ್ ಹಾಸನ

ಶೃಂಗೇರಿ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಗುರುಪರಂಪರೆ

http://www.sringeri.net/gallery/Acharyas/Abhinava_Vidyatirtha/abhinava_vidyatirtha_swami_05.jpg

ಚಿತ್ರ: ಉತ್ತರ ಭಾರತ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ಸಾಧುಗಳೊಡನೆ ಶ್ರೀ ಅಭಿನವ ವಿದ್ಯಾತೀರ್ಥರು

ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ ಕನ್ನಡಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಚಾಮರಾಜನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ರಾಮಸಮುದ್ರದ ಶ್ರೀ ಮತಿ ಆರ್.ಸುಮಿತ್ರಮ್ಮ ಮತ್ತು ಗಮಕ ವಿದ್ವಾನ್ ಶ್ರೀ ಆರ್.ಕೆ.ರಾಜಗೋಪಾಲ್ ಎಂಬುವರು ಮುದ್ರಿಸಿ ಹಂಚಿದ್ದ ಒಂದು ಅಪರೂಪದ ಮಾಹಿತಿಯು ಹಾಸನದ ಶ್ರೀ ಶಂಕರ ಮಠದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಸಂಪದಿಗರಿಗಾಗಿ ಅದೇ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡಿರುವೆ. ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು ಇಂದಿನ ಶ್ರೀ ಭಾರತೀ ತೀರ್ಥರ ವರಗೆ ಒಂದುಸಾವಿರದ ಇನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ೩೬ ಜನ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದು ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿಯೇ ಸರಿ. ಆದರೆ ಶ್ರೀ ಶಂಕರರ ಜನ್ಮವನ್ನೇ ಅವರ ಸನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ದಿನವೆಂದು ನಮೂದಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಉಳಿದಂತೆ ಸನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ವರ್ಷವಿರಬಹುದು.ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಗುರುಗಳಾದ ಶ್ರೀ ಭಾರತೀ ಕೃಷ್ಣ ತೀರ್ಥರು ಸುಮಾರು ೧೦೫ ವರ್ಷಗಳು ಪೀಠವನ್ನಲಂಕರಿಸಿದ್ದರೆಂದು ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಆರನೂರೈವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಅವರು ಸುಮಾರು ನೂರಿಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಬದುಕಿದ್ದಿರಲೂ ಬಹುದು. ಶ್ರೀ ನರಸಿಂಹ ಭಾರತೀ ಹೆಸರು ಏಳು ಭಾರಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ವಂಶ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಗುರುಪರಂಪರೆಯಲ್ಲೂ ಹಿಂದಿನ ಗುರುಗಳ ಹೆಸರನ್ನೇ ಎರಡು-ಮೂರು-ಏಳು ಭಾರಿ ಕರೆದಿರಬಹುದು. ಈಗ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಿ. ಪೀಠಾಧಿಪತಿಗಳು---- ಸನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕಾರ--- ದೇಹ ಮುಕ್ತಿ 1ಶ್ರೀ ಶಂಕರ ಭಗವತ್ಪಾದರು: 788-- 820 2 ಶ್ರೀ ಸುರೇಶ್ವರಾಚಾರ್ಯ :813-- 834 3 ಶ್ರೆ ನಿತ್ಯ ಭೋಧ ಘನ :818---848 4 ಶ್ರೀಜ್ಞಾನ ಘನ :846---910 5 ಶ್ರೀಜ್ಞಾನೋತ್ತಮ :905---954 6 ಶ್ರೀಜ್ಞಾನ ಗಿರಿ :950---1038 7 ಶ್ರೀ ಸಿಂಹಗಿರಿ :1036---1098 8 ಶ್ರೀ ಈಶ್ವರ ತೀರ್ಥ :1097---1146 9 ಶ್ರೀ ನರಸಿಂಹ ತೀರ್ಥ :1146---1229 10 ಶ್ರೀ ವಿದ್ಯಾಶಂಕರ ತೀರ್ಥ :1228---1333 11 ಶ್ರೀ ಭಾರತೀ ಕೃಷ್ಣ ತೀರ್ಥ :1328---1380 12 ಶ್ರೀ ವಿದ್ಯಾರಣ್ಯ :1331---1386 13 ಶ್ರೀ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಭಾರತೀ-೧:1368---1389 14 ಶ್ರೀನರಸಿಂಹ ಭಾರತೀ-೧ :1388---1408 15 ಶ್ರೀ ಪುರುಷೋಮ ಭಾರತೀ-೧ :1406---1448 16 ಶ್ರೀ ಶಂಕರ ಭಾರತೀ :1429---1455 17 ಶ್ರೀ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಭಾರತೀ-೨ :1449---1464 18 ಶ್ರೀನರಸಿಂಹ ಭಾರತೀ-೨ :1464---1479 19 ಶ್ರೀ ಪುರುಷೋಮ ಭಾರತೀ-೨ :1473---1517 20 ಶ್ರೀ ರಾಮಚಂದ್ರ ಭಾರತೀ :1508---1560 21 ಶ್ರೀನರಸಿಂಹ ಭಾರತೀ-೩ :1557---1573 22 ಶ್ರೀನರಸಿಂಹ ಭಾರತೀ-೪ :1563---1576 23 ಶ್ರೀನರಸಿಂಹ ಭಾರತೀ-೫ :1576---1600 24 ಶ್ರೀ ಅಭಿನವ ನರಸಿಂಹ ಭಾರತೀ-೧ :1559---1623 25 ಶ್ರೀಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಭಾರತೀ-೧ :1622---1663 26 ಶ್ರೀನರಸಿಂಹ ಭಾರತೀ-೬ :1663---1706 27 ಶ್ರೀಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಭಾರತೀ-೨ :1706---1741 28 ಶ್ರೀ ಅಭಿನವ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಭಾರತೀ-೧ :1741--- 1767 29 ಶ್ರೀನರಸಿಂಹ ಭಾರತೀ-೭ :1767---1770 30 ಶ್ರೀಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಭಾರತೀ-೩ :1770----1814 31 ಶ್ರೀ ಅಭಿನವ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಭಾರತೀ-೨ :1814---1817 32 ಶ್ರೀನರಸಿಂಹ ಭಾರತೀ-೮ :1817---1879 33 ಶ್ರೀಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಶಿವಾಭಿನವ ನರಸಿಂಹ ಭಾರತೀ:1866- 1912 34 ಶ್ರೀ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಭಾರತೀ-೩ :1912---1954 35 ಶ್ರೀ ಅಭಿನವ ವಿದ್ಯಾ ತೀರ್ಥ :1931---1989 36 ಶ್ರೀ ಭಾರತೀ ತೀರ್ಥ: 1974 ರಲ್ಲಿ ಸನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕಾರ. ಮಾಹಿತಿ ಕೃಪೆ :ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿ ಪತ್ರಿಕೆ

ಮುಂದುವರೆದಂತೆ:

ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಇದೇ ಲೇಖನ ಹೋಲುವ ಮತ್ತೊಂದು ಲೇಖನ ೨೦೦೭ ರಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟ ವಾಗಿದೆ.ಎಂಬುದು ಇದೇ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಗೋಚರವಾಯ್ತು. ಅದರ ಲೇಖಕರು ಅನ್ಯಥಾ ಭಾವಿಸ ಬಾರದಾಗಿ ವಿನಂತಿಸುವೆ.